Logboek

Portfolio

Team

Laatste berichten:

Hans Romijn Directeur

Een phoneloos experiment

Dinsdag 18 Oktober 2011 Categorie: Vandaag

In een flits was het gebeurd. Hup, even snel mijn jas omwisselen voor een colbertje, om naar een afspraak te gaan. Helaas is dat jasje van dat supergladde nylon. En ik beweeg van nature heel soepel en gracieus, maar wel gekoppeld aan een grove motoriek.

Weg touch
Met een mooie boog verwisselt de iPhone mijn binnenzak voor het harde steen van de parkeerplaats. Dat is ie duidelijk niet gewend, want bij het oprapen blijkt de touch bij elkaar te worden gehouden door het beschermplastiekje. Heb ik weer. Dat wordt wegbrengen en repareren. En die aangepaste sim past natuurlijk niet in mijn oude Nokia.

Experiment
Ik voel een mooi experiment opkomen. Drie dagen phoneloos blijven. Eens kijken hoe dat uitpakt. Ik bereid me voor op het ergste. Want ik hou zielsveel van het 4tje en ben er dan ook veel, volgens mijn vrouw zelfs te veel, mee bezig. Dat wordt een weekend lang geen mail, geen telefoon, geen Twitter, geen Skype-gesprekken, geen agenda, geen Whatsapp, geen Wordfeud-spelletjes, niks. Ik ben even de weg kwijt door deze niet bedachte interventie.

Roken
Zaterdagochtend wacht ik dan ook op de verveling. ‘s Middags wacht ik nog steeds. Maar het gebeurt niet. Het blijft uit. Het gevoel dat ik wat mis. Geen onrust of zoekneigingen, en ik ben zelfs niet aan het roken geslagen. Kan het bijna niet geloven. Rust. Ik zit in de auto zonder trillende binnenzak en sta langs de lijn te kijken naar mijn sportende kids zonder gebeld, getwitterd of gewhatsappt te worden. Niks aan het handje. Waarom heb ik eigenlijk zo’n ding?

Taxidienst
Daar denkt de tegenpartij duidelijk anders over. Ik weet namelijk geen enkel (mobiel) telefoonnummer uit mijn hoofd. Niet van mijn vrouw, niet van de kids, niet van collega’s of andere relaties. Ik kan dus niemand bellen dat ik later ben, of met de vraag of ik nog iets voor ze kan meenemen. Ook mijn kinderen kunnen de taxidienst  waar ze mij soms voor aanzien, niet bereiken. Wat een kalmte.

Tweets missen
Hoe anders is de dinsdag, als ik mijn 4tje weer heb opgehaald. Veel gemiste oproepen, voicemails en berichtjes. Onbeantwoord uiteraard. ‘Vrienden staan toch altijd aan!’, lees ik terug. ‘We missen je tweets’. ‘Oh, nu snap ik het je hebt mijn berichtje niet gelezen….’. ‘Ik zag je in de stad, dus je bent niet op vakantie’. O ja, en ik blijk al mijn Wordfeud- partijtjes verloren te hebben. Ook zoiets. Mijn mobiele afwezigheid heeft meer deining veroorzaakt dan ik had gedacht. Niet bij mij; deze phoneloze man genoot weinig stress. Maar mijn omgeving wel. Net als in de reclame.